Verhuis naar het Buitenland - België - 1938

Verhuis naar het Buitenland - België - 1938

Net voor we vertrokken naar België, het was april, gingen we met de klas met de bus naar Den Haag naar de tandarts.  Deze was gevestigd in een school.  Vanuit de wachtkamer hadden we zicht op de speelplaats met spelende kinderen en daar zag ik voor het eerst een zwart jongetje, een negertje.  Wat later hoorden we klokken luiden en kanonschoten, Beatrice was geboren.  Alle klassen verzamelden en wij terug naar huis zonder geholpen te worden.  Een paar weken later gingen we terug en werden we zonder problemen geholpen

Op een dag toen ik in het dorp wandelde met mijn zus kwam er een grote vrachtwagen aan die voor ons stopte en de weg vroeg.  Wat bleek, het was ons adres en we wezen de weg naar ons huis en toen zagen we op de vrachtwagen "verhuizingen" stond en dat de wagen uit België kwam.  De wagen reed door en wij gauw daarachter.  Thuisgekomen stond de wagen aan onze deur en waren ze al aan het inladen.  Later gingen wij met zijn allen naar het station en namen met zijn achten de trein om naar België te rijden.  We namen afscheid van de buren en weet nog goed dat mijn moeder en de buurvrouw stonden te huilen.  Wij kinderen, voor ons was het de eerste keer dat we een trein zagen, laat staan dat we er mee gereden hadden.  Het was 1938 dat we verhuisden.  In België aangekomen waren er al problemen.
De verhuiswagen mocht niet over de grens omdat mijn vader er niet bij was.  Het probleem werd opgelost en we konden met zijn allen in een pension gaan slapen in de Komiteitstraat.  ik denk dat we daar 2 nachten geslapen hebben.  Later maakte we kennis met onze woning in de Merksemsesteenweg 225 Telefoon 50620.
Het was een huis met 2 verdiepingen en 2 mansarde kamers.  Beneden waren de kantoren en ook nog een tuintje.
De eerste en tweede verdieping waren groter met kleine voorplaats, een tussenplaats (alkoof), een eetkamer, grote keuken en balkon.  
Naast ons huis was de fabriek gelegen, de toekomstige werkplaats van mijn vader.
Voor ons huis de brug van den azijn, de verbinding tussen Merksem en Deurne, met een korte afrit naar de Tweemontstraat en een lange afrit naar de Bisschoppenhoflaan.  Wij woonden voor de korte afrit en een paar honderd meter van het Albertkanaal.
Het was natuurlijk een hele verandering deze verhuis, want we moesten ook naar een andere school.  ik werd naar een gemeente school van Deurne gestuurd. 
De gemeente waar we woonde was Deurne, de school in Deurne Noord en de afstand naar het school was ongeveer 1 km.
De  eerste dag op school kan ik me niet goed herinneren, maar dat ik een kaaskop was kwam ik  hier al gauw te weten.  Omdat ik nogal groot was en alle andere jongens kleiner waren had ik niet veel last van het pesten alhoewel ze het wel probeerden.
Probleem hier op school was tevens dat men niet wist in welke klas in thuishoorde want in Nederland had men al examens gehad en hier moesten die nog beginnen.
Het meest opvallende was hier dat er alleen maar jongens in de klas zaten terwijl het in Nederland gemengd was.  Na een aantal maanden waren we ook al de Vlaamse taal gewend.  
Op school moest ik wel eens voorlezen omdat ik het Nederlands goed sprak en ik denk dat de meester dat graag hoorde want waarom moest ik dat anders zo dikwijls doen.
De eerste jaren waren een mooie tijd en we waren al goed aangepast, hadden vrienden en vriendinnen via mijn zusters en een jaar was gauw verstreken.
Dat mijn ouders er goed op vooruit gingen bleek dat we in de vakantie met zijn allen naar Nederland op verlof gingen en we kwamen allemaal terug met nieuwe kleren.
In 1939 kwam er nog een zusje bij en het werd lente en het leven ging verder en over een bedreiging van een toekomstige oorlog hadden we geen benul, wij leefden voor ons begrip mooie tijd.  we speelden met de bal en gingen zwemmen in het schijn.